هر که بگندد نمکش می زنند                        وای به روزی که بگندد نمک

از این شعر می تونیم  پلی به عصمت پیامبرا بزنیم. حتما می پرسید آقا چه ربطی داره!؟ حالا براتون  توضیح می دم : خلاصه اش اینه که برا پیامبرا هم پیامبر لازم میشه ،مردم بهشون اطمینان نمی کنن،آدم دچار تناقض میشه!

بیاین تو ادامه مطلب!

تو  اهدافی که برای بعثت آمد گفته شد که ایشون برا هدایت و تعلیم مردم اومدندچون که ما در طول زندگیمون می دونیم که بالاخره یه جوری  لغزشها و خطاهای فكرى و عملى اَزَمون سر میزنه پس  نیاز داریم که خدا برا هدایت ما فرستاده هایی داشته باشه.پس واى به روزى كه رهنما هم دچار لغزش بشه و معصوم نباشه چون اونم به رهبر معصوم دیگه ای نیاز داره و اگر او هم معصوم نباشه، رهبر سومی نیازه و همین طور ادامه پیدا می کنه و به جایی نمی رسه .

این از یه طرف، از طرفی ام اگه پیامبرا مرتکب گناه یا اشتباه بشن،مردم دیگه به اونا اطمینان نمی کنن  و اوشون رو به عنوان هادی(هدایت کننده) نمی پذیرن، بخاطرهمین باید پیمبر مورد وثوق و اعتماد مردم باشه، تا به حرف او گوش بدن و بهش عمل کنن. در این صورته که دیگه برای وجود پیامبر حکمتی نمی مونه، و غرض خدا از فرستادن انبیا منتفیه!

یه چیز دیگه هم هست اگه حوصله به خرج بدین اینم بگم:

قبلا گفتیم که عقلا باید ازپیامبران بدون قید و شرط اطاعت بکنیم وگرنه وجود پیامبر بی فایده ست(safiran12.mihanblog.com/post/16).خب اگه پیامبر معصوم نباشه ممکنه امر به گناه و اشتباه بکنه، در این صورت اگه از پیامبر اطاعت کنه خدا رو نافرمانی کرده و اگه از خدا اطاعت کنه، پیامبر رو نافرمانی کرده! یعنی آدم در تناقض گیر می کنه. هم باید از پیامبر اطاعت کنه و هم اطاعت نکنه که اینم امر محالیه.

 





برچسب ها: عصمت، اطاعت، نمک، اطمینان، هدایت، حکمت، ارسال رسل، عشق به زیبایی، درستکار،
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در پنجشنبه 18 خرداد 1391 توسط قادر غدیری(طلبه)